بعضی کاندیداها "چراغ راهنمای چپشون" میزنه بعضیا هم "چراغ راهنمای راستشون". اینا صادقانه نظر و رای و ایده های سیاسی خودشون رو اعلام کردن و خودشون و نظراتشون را در معرض انتخاب مردم قرار میدن. در این میدان بعضیا هم با داعیه فراجناحی و مستقل بودن "فلاشر های چپ و راستشون رو روشن کردن" (بقول لعضی پلیسی هاشون رو روشن کردن) و با سرعت و خیال راحت میرن جلو اما ته دلشون چیزای دیگه ای میگذره. البته این "دکان دو نبش" داشتن بعضی اوقات هم بد جور به ضرر آدم تموم میشه.

دیروز توی خیابون که میرفتم خانه یه نکته ای دیدم که برام جالب بود و اون اینکه ستاد "یه برادری" این عکسا رو زده بود:

عکس امام، رهبری، احمدی نژاد، هاشمی، خاتمی، کروبی، هاشمی شاهرودی، حدادعادل،قالیباف، مرحوم یثربی(امام جمعه فقید کاشان)، آیت الله نمازی (امام جمعه فعلی کاشان)، تشییع و ترحیم مرحوم آیت الله توسلی و ....... .

خیلی فکر کردم که به این آدم میشه چی گفت؟ چه خطی میشه بهش گفت؟ آخه از مرز فلاشر روشن کردن هم گذشته. به نظر من اینا چراغ گردون دارن که همه طرف رو پوشش بدهند از بالا و پایین و شرق و غرب و شمال و جنوب، شمال شرقی، شمال غربی، جنوب شرقی، جنوب غربی و ..... .

این دیگه دکان دو نبش و سه نبش نیست. این همه طرفه و "لوله" است که گرده و استوانه ای شکل و کسی نمیتونه بگه که فقط به طرف من است!!!